Türkiye Kapitalizminin Yarattığı Kanayan Yaramız Çocuk İşçiler

Yaşasaydı 24 yaşında olacaktı.. 15 yaşındaki Muratcan Turan, Kocaeli Darıca Sarkuysan Ortaokulu 8/A Sınıfı öğrencisiydi.. Harçlığını çıkarmak için damacana su satışı yapan bir firmada çalışırken su götürdüğü apartmanın asansör kapısına kafasının sıkışması sonucu hayatını kaybetti.

Çocukların çalışmak zorunda olduğu, eğitim haklarının yoksulluğun gaspına uğradığı ülkemizde bir çok çocuk işçinin kaderi sulama kanallarında boğulmak, asansör veya trafik kazalarında ölmek, kolunu makinaya kaptırmak gibi ağır bedelleri sırtlamakla son buluyor. Sınıflı bir toplumsal yapıya bölünmüş ülkemizde çocuk işçi gerçekliği işçilerin, köylülerin, işsizler ordusunun çocuklarına bir zorunluluk olarak çöküyor. Çocukların bile emeğine muhtaç kalan bir çok yoksulluk ülkemizin tüm metropollerini ve büyük çalışma alanlarını kaplamış durumda.

Bugün çocuk işçiliğini bitirmenin yolu sadece sınıf mücadelesinin nasıl işlediğini kavramakla ve geniş halk kitlelerinin örgütlendirilmesi ile mümkündür. Ekonomik koşullar, toplumsal koşulların temel belirleyicisidir. Üretim tarzının ve ilişkilerinin insani bir boyuta geçmesi için mücadele tüm çocuklarla, çocuk işçilerle birlikte tüm toplumun ezilen yığınlarının da kurtuluşuna neden olur.

Bugün tüm toplumu saran yoksulluk en başta çocukları, gençleri sarıyor. Gençliğin proleter devrimci tavır ve bilinçte konuşlandırılması bu sebeple önemli ve belirleyici. Çocuk yaştan itibaren sömürülen, çocuk yaştan itibaren yaşamın güzelliklerinden mahrum edilen emekçiler birleşerek kendi siyasetlerinin öncülüğüne soyunmadıkça daha nice çocuğumuzu, gencimizi kara toprağa öylece vereceğiz.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: